De afgelopen jaren ontdekte ik dat spelen niet alleen goed is voor kinderen, maar ook ontzettend helend kan zijn voor volwassenen. Tijdens het spelen krijgt je innerlijke kind weer ruimte. Je voelt meer plezier, verwondering en nieuwsgierigheid, precies die onbevangen kwaliteiten die we als kind van nature hadden.
Je innerlijke kind laat zich vaak zien via gevoelens, verlangens, gedachten of ingevingen. Alles wat je diep raakt, enthousiast maakt of juist pijn doet, vertelt iets over dat deel in jezelf. Daar liggen herinneringen, ervaringen en emoties opgeslagen uit je kindertijd.
Het innerlijke kind is het pure deel in jou dat ooit open, vrij en vol vertrouwen op de wereld kwam.
Waarom sommige gevoelens zo diep binnenkomen
Naast vrolijke en speelse kanten kan er ook een gekwetst innerlijk kind in jezelf naar boven komen. Dat kan behoorlijk confronterend zijn. Soms voel je verdriet, boosheid of onzekerheid zo sterk, dat je je afvraagt waar het vandaan komt.
Veel van deze gevoelens ontstaan in je kindertijd. Bijvoorbeeld wanneer je het gevoel had dat er niet echt naar je werd geluisterd, je jezelf moest aanpassen aan regels en verwachtingen of aandacht en veiligheid miste op momenten dat je daar juist behoefte aan had.
Als kind geef je daar vaak onbewust betekenis aan. Je trekt conclusies over jezelf en de wereld om je heen. Die patronen neem je later vaak mee het volwassen leven in. Daardoor kan een oude pijn ineens geraakt worden op onverwachte momenten.
Misschien herken je het wel:
je wilt iedereen tevreden houden, reageert snel boos, bent streng voor jezelf of piekert veel. Achter dat gedrag zit vaak een gekwetst deel dat zich ooit niet veilig, gezien of geliefd voelde.
Het gekwetste innerlijke kind kijkt daardoor anders naar de wereld dan het vrije, speelse kind. Waar het speelse kind nieuwsgierig en onbevangen is, voelt het gekwetste kind eerder spanning, verdriet, angst of boosheid.
Wat spelen met je innerlijke kind doet
Vraag je kinderen wat ze het liefste doen en de kans is groot dat ze antwoorden: spelen. Niet omdat het moet of ergens toe leidt, maar simpelweg omdat het leuk is. En juist daarin zit de kracht van spelen.
Tijdens het spelen ben je helemaal in het moment. Je denkt minder na, vergeet de tijd en laat je meevoeren door nieuwsgierigheid en plezier. Er hoeft niets perfect. Er is geen prestatiedruk. Je speelt omdat je er blij van wordt en stopt wanneer je wilt.
Voor kinderen is spelen een natuurlijke manier om te ontdekken, gevoelens te verwerken en grenzen te verkennen. In spel oefenen ze met het leven zonder dat ze zich daar bewust van zijn.
Toch verdwijnt spelen bij veel volwassenen langzaam naar de achtergrond. Werk, verantwoordelijkheden en eindeloze to-do-lijstjes krijgen vaak voorrang. Alsof spelen iets is wat alleen voor kinderen bedoeld is. Terwijl juist volwassenen er vaak het meeste behoefte aan hebben.
Spelen brengt rust in je hoofd. Het helpt je om even uit het denken te stappen en meer ontspanning, creativiteit en plezier te ervaren. Er ontstaat minder ruimte voor piekeren, zorgen maken en alles constant analyseren.
Daarom kan spelen ook helend werken. Het helpt je opnieuw contact te maken met het vrije, speelse deel in jezelf. Het deel dat zich kan verwonderen, genieten, lachen en volledig aanwezig kan zijn in het moment.
Wanneer je dat innerlijke kind meer ruimte geeft, ontstaat er meer balans tussen de serieuze volwassene die alles probeert te regelen en het speelse deel dat gewoon wil leven, voelen en ervaren.
Kijk eens naar het kind dat jij ooit was
Je kindertijd kan soms heel ver weg voelen. Misschien herinner je je weinig van vroeger of voelt het lastig om echt contact te maken met je innerlijke kind. Juist daarom kan het bijzonder zijn om oude foto’s van jezelf terug te kijken.
Zoek een rustig plekje op en neem de tijd om met aandacht naar de foto’s te kijken. Kijk niet alleen naar hoe je eruitzag, maar probeer echt contact te maken met het kind dat je ziet. Kun je zachtheid voelen? Begrip? Liefde?
Ga in gedachten eens terug naar die tijd.
Waar werd je blij van?
Wat deed je het liefste?
Waar was je nieuwsgierig naar?
Wat maakte jou uniek als kind?
Misschien zie je ineens iets terug wat je onderweg bent kwijtgeraakt. Een bepaalde onbevangenheid, creativiteit, gevoeligheid of speelsheid.
Deze oefening helpt je om je meer verbonden te voelen met je innerlijke kind en met alles wat daarbij hoort: gevoelens, verlangens, herinneringen en behoeften. Tegelijk helpt het je om met meer mildheid naar jezelf te kijken.
En juist die compassie kan ontzettend helend zijn. Niet alleen voor het kind dat je ooit was, maar ook voor de volwassene die je nu bent.
Praat en speel met je innerchild
Wanneer je vaker bezig bent met innerlijk kindwerk, ga je vaak bepaalde thema’s herkennen die steeds terugkomen. Bijvoorbeeld gezien willen worden, behoefte aan veiligheid, waardering of het gevoel hebben dat je niet goed genoeg bent.
Zodra je jouw thema’s begint te herkennen, kun je ook leren om jezelf daarin gerust te stellen. Door liefdevol tegen je innerlijke kind te praten, laat je weten: ik zie je, ik luister naar je en ik ben er voor je.
Dat kan in het begin misschien wat ongemakkelijk of vreemd voelen. Toch kan het verrassend verzachtend en helend werken wanneer je jezelf toestemming geeft om het gewoon te ervaren, zonder oordeel.
Neem eens een rustig moment voor jezelf. Sluit je ogen en probeer het kind in jezelf voor je te zien. Kijk eens wat er gebeurt wanneer je echt contact probeert te maken.
Wat zou je tegen haar willen zeggen?
Wat had zij vroeger graag willen horen?
Waar verlangt ze nog steeds naar?
Misschien komen er vanzelf woorden, gevoelens of beelden naar boven. Dat hoeft niet hardop. Alleen al in gedachten liefdevolle aandacht geven aan het kind in jezelf kan veel in beweging zetten.
Doe vaker dingen waar je als kind blij van werd
Wat deed je vroeger het allerliefste?
Waar kon je helemaal in opgaan zonder besef van tijd?
Wat maakte je écht blij?
Misschien speelde je uren buiten, bouwde je hutten, tekende je graag, danste je door de woonkamer of verzon je fantasiewerelden waar je volledig in opging.
Wanneer je opnieuw contact wilt maken met je innerlijke kind, helpt het om terug te keren naar dingen die je vroeger plezier gaven. Niet omdat het nuttig moet zijn of iets moet opleveren, maar gewoon omdat het goed voelt.
Sta eens stil bij mooie herinneringen uit je kindertijd. Welke momenten geven nog steeds een warm gevoel vanbinnen? Wat komt er spontaan in je op wanneer je daaraan denkt?
Probeer oude hobby’s of activiteiten weer eens op te pakken. Misschien ontdek je dat dat speelse deel nog steeds in je zit te wachten op wat meer ruimte.
Door regelmatig tijd vrij te maken voor dingen waar je blij van wordt, ontstaat er meer ontspanning, plezier en verbinding met jezelf. Je geeft het kind in jezelf als het ware toestemming om weer even vrij, nieuwsgierig en onbevangen te zijn.
En juist in dat spelen en genieten kan veel heling ontstaan.
Meer inspiratie over innerlijk kindwerk?
De afgelopen jaren ben ik me steeds meer gaan verdiepen in innerlijk kindwerk en in de vraag hoe je oude pijnstukken een veilige plek kunt geven in jezelf. Hoe meer ik hierover leerde, hoe duidelijker ik merkte hoeveel invloed ervaringen uit je kindertijd kunnen hebben op hoe je je voelt, reageert en in het leven staat.
Alle inzichten, ervaringen en tools die ik onderweg heb verzameld, vormen inmiddels een belangrijke basis in mijn werk én in mijn persoonlijke leven.
Wanneer je je eigen emoties, patronen, valkuilen en kwaliteiten beter leert herkennen, ontstaat er meer bewustzijn, zachtheid en vrijheid. Niet alleen als mens, maar ook in je rol als docent, coach of begeleider van kinderen.
In de online innerlijk kindwerk cursus leer je hoe je meer verbinding kunt maken met het kind in jezelf en hoe je stap voor stap oude kinderpijn en vastzittende emoties kunt verzachten. De ontwikkelingspsychologie van de chakra’s helpt je daarbij om jezelf op een diepere laag beter te begrijpen.
👉 Klik hier voor de innerlijk kindwerk cursus.
👉 Klik hier voor 11 speeltips voor grote mensen.
